Flugiðnaðurinn getur ekki náð kolefnishlutleysi með bættri eldsneytisnýtni einni saman. Núverandi eðlisfræðilegar og öryggistengdar takmarkanir á beinni notkun rafhlaðna og vetnis í flugi þýða að besta leiðin til að draga úr kolefnislosun flugs er að breyta eldsneytinu sjálfu. Það er hlutverk sjálfbærs þotueldsneytis, eða SAF.
Allt viðurkennt SAF er öruggt og vottað samkvæmt sama staðli og jarðefnaþotueldsneyti. Munurinn liggur í því hversu sjálfbært eldsneytið er og hvaða takmarkanir eru á vexti framleiðslunnar. Eldsneyti sem er unnið úr ræktuðu hráefni eða úrgangi dregur úr losun en aðföngin eru takmörkuð. eSAF, rafeldsneytisleiðin, dregur mest úr losun og er eina leiðin sem getur vaxið í takt við raforkukerfið.
Tæknin er sannreynd, hvert skref hefur verið keyrt á iðnaðarskala árum saman. Það sem er ósannreynt er að sameina þessi skref á þeim skala sem nú er krafist. Kröfur stjórnvalda og flugfélaga eru að breyta eSAF í markað þar sem eftirspurnin er lögfest.
Framleiðslan er orkufrek og raforka er stærsti kostnaðarliðurinn, og þess vegna eru verkefni þróuð þar sem endurnýjanleg raforka er ódýr og aðgengileg.